Bilyalı vida ucu işleme, bir bilyalı vida milini yataklarına, destek ünitelerine, kaplin ve kilitleme bileşenlerine bağlamak için kullanılan hassas işlemedir. Bazen iki şaft ucunun basitçe döndürülmesi veya frezelenmesi olarak tanımlanır, ancak asıl görev daha spesifiktir: makinenin destek düzenlemesini işlenebilir bir şaft omuzları, yatak muyluları, dişler, oluklar ve kaplin özellikleri grubuna dönüştürmek.
Bir bilyalı vida doğru çapa, uç ve somun tipine sahip olabilir, ancak mil uçları seçilen destek üniteleriyle eşleşmezse takılması yine de imkansız olabilir. Bu nedenle, son işleme, bağımsız bir son işlem işlemi olarak ele alınmayan,-rulman düzenlemesi ve montaj çizimi ile birlikte onaylanmalıdır.
Vidalı Uç İşleme Nedir?
Bilyalı vida ucu işleme olarak da adlandırılan bilyalı vida ucu işlemi, yatakların ve tahrik bileşenlerinin doğru şekilde konumlandırılabilmesi için vida milinin her bir ucundaki seçilen alanlardan malzemeyi çıkarır.
Bitmiş geometri şunları içerebilir:
- Rulman deliğine uygun bir rulman muylusu
- Rulmanı eksenel olarak konumlandıran bir mil omzu
- Rulman kilit somunu için dış diş
- Desteklenen tarafta bir tutma-halkası oluğu
- Motor kaplini için silindirik bir muylu
- Seçilen kaplin bir kama yuvası veya düz bir bağlantı gerektirdiğinde
- Pahlar, kabartma olukları ve takım-açıklığı özellikleri
Bu ayrıntılar bilyalı somunun kurşun doğruluğunu veya yük değerini doğrudan değiştirmez. Amaçları vida mili ile çevredeki tahrik sistemi arasında güvenilir bir mekanik arayüz oluşturmaktır.
Sabit Uç ve Desteklenen Uç
Ortak bir sabit{0}desteklenen düzenlemede, bilyalı vidanın iki ucu farklı işler yapar. Bu nedenle işlenmiş şekilleri bir taraftan diğerine kopyalanmamalıdır.
| Öğe | Sabit Uç | Desteklenen Son |
|---|---|---|
| Birincil işlev | Vidanın ana eksenel konumunu belirler ve tasarlanan yönlerde itme kuvvetine direnç gösterir | Radyal destek sağlar ve şaft sapmasını ve titreşimi kontrol etmeye yardımcı olur |
| Tipik yatak | Açısal-temaslı yatak düzeni veya önceden birleştirilmiş sabit-yan destek ünitesi | Derin-oluklu bilyalı rulman veya desteklenen-yan ünitede sağlanan rulman |
| Ortak şaft özellikleri | Rulman muylusu, tespit omuzu, kilitli somun dişi ve kaplin muylusu | Rulman muylusu, omuz veya tutma özelliği, pah ve uç kabartması |
| Tasarım önceliği | Eksenel konum, rulman ön yükünün tutulması ve kaplin hizalaması | İstenmeden ikinci bir çelişkili eksenel veri oluşturmadan eşmerkezli destek |
BK/BF, FK/FF ve EK/EF gibi DLY destek{0}birim aileleri, sabit bir-yan ünite ve buna karşılık gelen bir desteklenen-yan ünite kullanır. Ancak model adı tek başına işleme için yeterli değildir. Şaft çizimi, yatak deliğine, omuz pozisyonuna, dişe, kilitli somuna, tutma özelliğine ve gerçek destek ünitelerinin mevcut montaj uzunluğuna uygun olmalıdır.
Bu birimlerin işlevi ve seçimi hakkında daha fazla ayrıntı için bkz.bilyalı vida uç desteği nedir.
İşlenmiş Mil Ucunun Fonksiyonel Özellikleri
Rulman Dergisi
Rulman muylusu, destek rulmanının monte edildiği silindirik yüzeydir. Çapı, yüzey durumu ve salgısı, yatağın vidalı mil ile ne kadar tutarlı döndüğünü etkiler. Yanlış bir muylu aşırı gevşekliğe, zor montaja veya istenmeyen yatak gerilimine neden olabilir.
Muylu toleransları rulman veya destek-birimi çiziminden alınmalıdır. Doğru uyum rulman tipine, yük yönüne, dönüş hızına ve montaj yöntemine bağlı olduğundan, her bilyalı vidaya evrensel bir uyum atanmamalıdır.
Şaft Omuzu
Omuz, yatak veya ara parça için eksenel bir oturma yüzeyi sağlar. Konumu, bilyalı vida kanalına, destek mahfazasına ve kapline göre yatağın monte edilmiş konumunu kontrol eder.
Omuz, yatak için uygun köşe açıklığı bırakarak yeterli temas alanı sağlamalıdır. Geçiş yarıçapı yatak pahıyla çatışırsa, yatak omuza tam olarak oturmadan takılı gibi görünebilir.
Kilit Somunu Konusu
Sabit tarafta, harici bir diş genellikle hassas bir kilitli somunu kabul eder. Kilit somunu, yatağın iç bileziğini veya yatak yığınını omuza doğru tutar. Diş boyutu, kullanılabilir uzunluk ve rulman muylusuna göre konumu seçilen destek düzeneğiyle eşleşmelidir.
Özel bir tasarımda dahili dişli delik kullanılabilir, ancak bu, birçok standart sabit-yan düzenlemede bulunan harici kilitli somun dişinin yerine geçmez.
Tutma-Halka Oluğu
Desteklenen bazı-yan düzenekler yatağı bir tespit halkasıyla tutar. Bu durumda oluğun genişliği, çapı ve konumu rulman ve tespit bileziğine uygun olmalıdır. Oluk, yalnızca uç yüzünden konumlandırılmak yerine, tüm yatak istifinin bir parçası olarak tasarlanmalıdır.
Kaplin Dergisi
Kaplin muylusu bilyalı vidayı motora veya dişli kutusuna bağlar. Çapı ve bağlantı uzunluğu seçilen bağlantı göbeğiyle eşleşmelidir. Bu muylu ile rulman muylusu arasındaki eş merkezlilik, varsayılan olarak bir kama yuvası eklemekten daha önemlidir.
Kelepçe-tarzı ve ayar-vidalı kaplinler, kaplin tasarımına ve gereken torka bağlı olarak düz yuvarlak miller, düz yüzeyler veya kamalar kullanabilir. Bu nedenle bir kama yuvası, D-düz veya harici altıgen yalnızca montaj ilişkisi bileşeni gerektirdiğinde eklenmelidir.
Montaj Yığını ile başlayın
Güvenilir son işleme, işleme operasyonlarının bir listesiyle değil, birleştirilen bileşenlerle başlar. Tasarımcı öncelikle destek muhafazasını, yatağı, ara parçayı, contayı, kilit somununu, kaplini ve motor milini amaçlanan konumlarına yerleştirmelidir. Daha sonra gerekli şaft özellikleri bu yığından elde edilebilir.
Bu yöntem, malzeme kaldırılmadan önce birkaç soruyu yanıtlar:
- Sabit-yan yatak yuvası mile nereye oturuyor?
- Kilit somunu için ne kadar diş gereklidir?
- Kilit somunu ile kaplin arasında yeterli boşluk var mı?
- Kaplin göbeği mile ne kadar bağlanıyor?
- Desteklenen-yan yatak doğru tutma yöntemine sahip mi?
- Ortaya çıkan mil uzunluğu gerekli somun hareketini ve kullanılabilir stroku koruyor mu?
Rulman genişliğinde, destek{0}}birimi modelinde veya kaplin uzunluğundaki bir değişiklik, birçok şaft boyutunu değiştirebilir. Bu nedenle, yeni montajı kontrol etmeden eski bir uç çizimin yeniden kullanılması, kurulum sorunlarının yaygın bir kaynağıdır.
Tolerans ve Salgı Ekstra Özelliklerden Daha Önemlidir
Son işleme kalitesi yalnızca milin yatağa oturup oturmadığına göre değerlendirilemez. Fonksiyonel yüzeyler vidanın dönme ekseni ile aynı hizada kalmalıdır.
Önemli kontroller normalde şunları içerir:
- Her bir rulman muylusunun çapı ve uyumu
- Muylular ve vidanın dönme referansı arasındaki salgı
- Rulman omzunun kareliği
- Omuzların, dişlerin ve tespit oluklarının konumu
- Rulman ve kaplin yuvalarının yüzey durumu
- Montaj için gerekli pah ve kabartma boyutları
Bu değerler seçilen rulmanlara ve performans gereksinimlerine göre onaylı mil çiziminde belirtilmelidir. Rastgele "yüksek-hassasiyet" toleranslarının uygulanması, zayıf destek düzenini düzeltmeden üretim zorluğunu artırabilir.
İşleme Sırası Neden Önemlidir?
Bilyalı vida mili, işlenmemiş genel-amaçlı bir çubuğa eşdeğer değildir. Dişli kanal darbelerden, talaşlardan ve kenetleme hasarından korunmalı, uç alanlar ise gerekli tornalama, taşlama, diş açma veya frezeleme işlemleri için uygun kalmalıdır.
Uygun işlem sırası vida malzemesine, yuvarlanma yolu üretim yöntemine, ısıl-işlem koşuluna ve gereken şaft doğruluğuna bağlıdır. İşleme sırasında üretici deformasyonu kontrol etmeli ve işlenmiş muylular ile bilyalı vida kanalı arasındaki ilişkiyi korumalıdır.
Merkez delikleri işleme veya muayene referansları olarak faydalı olabilir ancak bunlar otomatik olarak çalışma özellikleri olarak tanımlanmamalıdır. Amaçları şaftın nasıl üretildiğine, desteklendiğine ve denetlendiğine bağlıdır.
Yanlış Son İşlemden Kaynaklanan Sorunlar
| Gözlemlenen Sorun | Olası Son-İşleme Nedeni |
|---|---|
| Rulman monte edilemiyor | Muylu çapı, pah veya mevcut oturma uzunluğu rulmanla eşleşmiyor |
| Rulman omuza oturmuyor | Omuz yarıçapı veya kabartması yatak pahını engelliyor |
| Kilit somunu yatağı doğru şekilde tutamaz | Yanlış iplik boyutu, iplik uzunluğu veya omuz--iplik mesafesi-yanlış |
| Bağlantı gözle görülür şekilde-merkezin dışında çalışıyor | Kaplin muylusu rulman muylusu ile yeterince eşmerkezli değil |
| Hız arttıkça gürültü veya titreşim artar | Aşırı mil-ucu kaçıklığı, muylunun kötü oturması veya yanlış destek hizalaması |
| Kullanılabilir strok beklenenden daha kısa | Montaj düzeninin tamamı kontrol edilmeden genel şaft ve omuz konumları tanımlandı |
Her titreşim veya konumlandırma sorunu işlenmiş uçlardan kaynaklanmaz. Arızanın bilyalı vidaya atfedilmesinden önce destek mahfazası hizalaması, kaplin kurulumu, rulman ön yükü ve makine-çerçevesi sertliği de kontrol edilmelidir.
Standart mı yoksa Özel Son İşleme mi?
Standartlaştırılmış mil uçları, bilyalı vida eşleşen bir destek{0}}birim ailesiyle eşleştirildiğinde kullanışlıdır. Çizim onayını, değiştirmeyi ve montajı kolaylaştırırlar. DLY tekliflerividalı destek üniteleriyaygın olarak kullanılan sabit{0}desteklenen düzenlemeler için.
Makine özel bir rulman yatağı, doğrudan motor bağlantısı, sınırlı montaj alanı veya mevcut bir değiştirme çizimi kullandığında özel işleme gerekli olabilir. Bu gibi durumlarda, özel boyutlar genel bir çizimden ziyade yine de gerçek rulman ve kaplin yığınını temel almalıdır.
Üretimden önce, şaft çiziminde sabit taraf ve desteklenen taraf, toplam vida uzunluğu, dişli yuvarlanma yolu uzunluğu, kullanılabilir strok, rulman-yuvası boyutları, omuz konumları, diş özellikleri, kaplin arayüzü ve gerekli tüm oluklar veya düzlükler açıkça belirtilmelidir.
Son İşleme Destek Tasarımının Bir Parçasıdır
Doğru bilyalı vida ucu işleme, mümkün olduğu kadar çok sayıda işlenmiş özelliğin eklenmesiyle ilgili değildir. Vidanın dönme ekseni ile hizalamayı korurken her yatak, kilit somunu, kaplin ve tespit bileşenine doğru işlevsel yüzey kazandırmakla ilgilidir.
En güvenilir iş akışı,vidalı, sabit ve destekli düzenlemeyi tanımlayın, montaj yığınını tamamlayın ve ardından şaft{0}ucu çizimini onaylayın. Bu, işleme boyutlarını doğrudan kurulum gereksinimlerine bağlar ve son montajda uyumsuz parça riskini azaltır.
